Miłość wisi w powietrzu, wielka degeneracja oraz siła mocy

Autorka: Anna Siudak
Tytuł: Lekkość zmysłów
Wydawnictwo: Warszawska Firma Wydawnicza
Wydane: 2011

Dziękuję za tomik, który otrzymałam od portalu sztukater.pl i dzięki uprzejmości Warszawskiej Firmy Wydawniczej.

Tomik nie przypadł mi do gustu, a wiersze były dla mnie nijakie. Być może nie jestem romantyczna, a może za dużo oczekiwałam od tej poezji. Jest to, jednak, bardzo subiektywna opinia postaram się znaleźć w niej coś pozytywnego, by moja niechęć do tych wierszy nie zaburzyła obiektywizmu, którym powinna cechować się ta recenzja.

Wiersze są typowo miłosne, opowiadają o  niespełnionej miłości bądź miłości, która się skończyła i nie miała okazji dotrwać happy endu. W wierszach widać, że podmiot liryczny tęskni za swoją  drugą połową, cierpi, pragnie bliskości.

Podmiot liryczny bezpośrednio, bez zbędnych zagadek,  bez trudnych metafor, które bywają niezrozumiałe dla przeciętnego odbiorcy dzieli się swoimi uczuciami i emocjami ; nie używa skomplikowanego języka. I tutaj zgodzę się z wydawcą, że  wiersze są lekkie i zmysłowe, zresztą sugeruje to sam tytuł. Temat miłości wydaje się jakby świeży, ale też pełny marzeń. Jest taki nieuchwytny, ale zarazem prawdziwy.

Polecam zakochanym, którzy szukają inspiracji dla własnej miłości. Pasjonaci poezji też coś w tym tomiku znajdą dla siebie.

Moja ocena: 4/6

Autor: Filip Surowiak
Tytuł: Wiązka
Wydawnictwo: Warszawska Firma Wydawnicza
Wydane: 2011

Dziękuję za „Wiązkę” Warszawskiej Firmie Wydawniczej i portalowi sztukater.pl.

Potok myśli, a może strumień? Zadowolenie lub rozczarowanie życiem? Akceptacja lub negacja? Uzdrowienie czy degeneracja? Istnieje wiele pytań, które nam towarzyszą, na które znamy odpowiedź lub nie. Życie, egzystencja to „twory” dość skomplikowane, na które nie posiadają jednoznacznej definicji. Ile ludzi tyle odpowiedzi. Każdy po swojemu odbiera świat i na swój sposób żyje.

„Wiązka” jest abstrakcyjnym odbiciem świata, ba nawet całkiem zepsutym. Zepsutym do szpiku kości, szokującym, wzbudzającym niesmak.  Z drugiej strony jest to odbicie dość niesztampowe i oryginalne, i niebywale filozoficzne.

O czym jest ta króciutka książeczka? Trudno powiedzieć. Jest o życiu człowieka, który wydaje się być sfrustrowany życiem, którego niewiele jest w stanie zaskoczyć, chociaż sprawa wrażenie, że jest inaczej. Główny bohater Edmund opisuje swoje doświadczenia ze światem, znajomymi, zwierzętami, narkotykami.

Książka napisana jest ostrym, ciętym językiem z odrobiną wulgaryzmów. Z drugiej strony jest to książka, która udowadnia czytelnikowi, że autor to osoba inteligenta, z poczuciem humoru (pewną dawkę tego humoru  można dostrzec w książce), oczytaną. Styl, sposób pisania i postrzegania świata przedstawiony przez autora przypomina mi książkę Piotra Czerwińskiego „Pokalanie”. Oba światy są przedstawione w pewnym krzywym zwierciadle, chociaż „Wiązka” wydaje mi się bardziej zepsuta.

Myślę, że książka odpowiednia jest dla moli książkowych, którzy chcą przeczytać coś całkowicie abstrakcyjnego, niespotykanego i jak twierdzi prof. Stanisław Bereś „zatrutego”.
Moja ocena: 5/6

 

Autorka: Katarzyna Gacek, Agnieszka Szczepańska
Tytuł: Mag i diabeł
Wydawnictwo: Funky Books
Wydane: 2010

Za książkę dziękuję portalowi sztukater.pl i wydawnictwu Funky Books.

Uwielbiam kiedy książka trzyma mnie w napięciu, kiedy przewracam stronę za stronę by dowiedzieć się, co będzie dalej.  A potem z wielkim żalem odkładam książkę na półkę i żałuję, że nie mam kolejnych części, bo pewnie już bym siedziała i je czytała. A tak, muszę się obejść smakiem.
„Mag i diabeł”  to niesamowicie wciągający kryminał, od którego nie można się oderwać. Książka trzyma czytelnika w swoich szponach i wypuszcza go dopiero, kiedy ten ostatni przewróci ostatnią stronę. Duet pisarski pani Katarzyny Gacek i Agnieszka nie zawiódł mnie, ale za to sprawił, że powieść trzymała mnie w napięciu do ostatniej kropki. A historia skończyła się tak, że nie mogę doczekać się jej dalszego ciągu.

Ktoś powie, phi kryminał. Pewnie jak zwykle będzie morderstwo i poszukiwania zbrodniarza, który dopuścił się tegoż haniebnego czynu. W istocie jest trup, jest rzeczony zbrodniarz, który sprytnie unika ujawnienia się. Ale jest też wróżka Małgorzata Trzaskoma, która pełni rolę jasnowidza, i która przy współpracy  z policją, a głównie  z komisarzem Krzysztofem Soleckim próbuje złapać przestępce, który jest niebezpieczny, przebiegły i żądny krwi, która sprawiłaby mu ogromną satysfakcję. Zbrodniarz pragnie ofiar, które wcześniej sobie upolował, by  dzięki nim się wzmocnić.

Książka napisana jest bardzo klarownym językiem, dosyć dynamicznym, co sprawia, że podczas czytania ma się wrażenia, że ogląda się film sensacyjny bądź serial kryminalny. Wyobraźnia czytelnika pracuje, obrazy płynnie przesuwają się przed oczami.

Ośmielę się tę pozycję polecić pasjonatom kryminałów, osobom, które lubią kiedy akcja toczy się szybko, a czytelnik przy ani jednym zdaniu się nie nudzi. Zapraszam do lektury.

Moja ocena: 6/6

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s